นิทานอีสป กากับเหยือกน้ำ

เมื่อมีอีกาตัวหนึ่งที่กระหายน้ำมาก ได้บินมาเกาะอยู่บนเหยือกด้วยความดีใจ

แต่มันสังเกตเห็นว่ามีน้ำเหลืออยู่ในเหยือกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

และมันไม่สามารถเอาจะงอยปากของตัวเองโน้มเข้าไปกินน้ำได้

มันพยายามทำทุกวิธีที่มันคิดได้

แต่มันก็ล้มเหลวทั้งๆที่มันก็พยายามอย่างเต็มที่

ถึงอย่างนั้น อีกาก็ไม่ยอมแพ้ในการกินน้ำ

“ฉันควรคิดและคิด ฉันไม่เคยยอมแพ้ ต้องมีบางวิธีสิ…”

“โอ้!ใช่แล้ววิธีนี้”

อีกานึกอะไรดีๆออกแล้ว มันควรเก็บก้อนกรวดให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้และเติมลงไปลงบนเหยือกทีละก้อนด้วยจะงอยปากของมันเอง

น้ำก็ปริ่มขึ้นมาเมื่อมันเติมก้อนกรวดลงไป และในที่สุด อีกาก็สามารถดื่มน้ำด้วยจะงอยปากของมันได้

ฉะนั้น อีกาจึงสามารถดับความกระหายของมัน และช่วยชีวิตตนเองได้เพราะไม่ยอมแพ้