นิทานอีสป กาดำกับหงส์ขาว

นิทานอีสป กาดำกับหงส์ขาว
นิทานอีสป

เนื้อเรื่อง กาดำกับหงส์ขาว

เมื่ออีกามองไปที่หงส์ อีกาก็รู้สึกอิจฉาในขนสีขาวเหลือเกิน

เมื่ออีกามองไปที่หงส์ อีกาก็รู้สึกอิจฉาในขนสีขาวเหลือเกิน

เขาคิดว่าหงส์ต้องล้างขนของตัวเองด้วยน้ำ
และนั่นคือสาเหตุที่พวกมันดูขาว

อีกาจึงออกจากวัดแห่งหนึ่งที่ซึ่งเขามักจะมาหาอาหารเสมอ และย้ายไปอยู่ใกล้สระน้ำและแม่น้ำ

ดังนั้นอีกาจึงออกจากวัดแห่งหนึ่งที่ซึ่งเขามักจะมาหาอาหารเสมอ
และย้ายไปอยู่ใกล้สระน้ำและแม่น้ำ

อย่างไรก็ตาม ขนของเขาไม่ได้เปลี่ยนเป็นสีขาว
ถึงแม้เขาจะล้างด้วยน้ำหลายครั้งและสิ่งที่แย่กว่านั้นคือ

อีกาตายด้วยความหิวโหยเพราะไม่สามารถหาอาหารได้เหมือนเดิมตั้งแต่ออกจากวัดมา

เขาตายด้วยความหิวโหยเพราะไม่สามารถหาอาหารได้เหมือนเดิมตั้งแต่ออกจากวัดมา


คติสอนใจ เรื่อง กาดำกับหงส์ขาว

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ลักษณะโดยกำเนิดของเราจะไม่เปลี่ยนแปลงแม้ว่าเราจะเปลี่ยนรูปแบบชีวิตของเราก็ตาม


ดู นิทานอีสป เรื่องอื่น

คติสอนใจ นิทานอีสป กำแพงกับตะปู : เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เราไม่ควรกล่าวโทษผู้ที่ก่อให้เกิดอันตรายกับคุณโดยตรง เพราะอาจมีบางกรณีที่คนอื่นพยายามทำอันตรายคุณอยู่เบื้องหลัง

คติสอนใจ นิทานอีสป นายพรานกับสุนัข : คนที่ให้ของขวัญกัยคนอื่นมากมาย มักมีเหตุจูงใจที่ซ่อนเร้นอยู่เสมอ

คติสอนใจ นิทานอีสป หนูกับวัวกระทิง : จริงอยู่ที่ว่าการมีร่างกายที่เล็กกว่าจะได้เปรียบเมื่อคุณเป็นผู้แกล้ง แต่ถ้าคุณแกล้งคนอื่นมากเกินไป สักวันคุณอาจถูกกระทำเช่นกัน

คติสอนใจ นิทานอีสป งูพิษกับงูน้ำ : เรื่องนี้บอกเราว่า การช่วยเหลือทางวาจาไม่มีประโยชน์ใดๆ

คติสอนใจ นิทานอีสป อีกากับเทพเจ้าเฮอร์มีส : หากคุณเนรคุณต่อคนที่คุณเป็นหนี้ คนอื่นจะหยุดช่วยเหลือคุณ

บทความที่เกี่ยวข้อง

นิทานที่เกี่ยวข้อง