นิทานอีสป สิงโตกับสุนัขจิ้งจอกและกวาง

สิงโตกับสุนัขจิ้งจอกและกวาง
นิทานอีสป

เนื้อเรื่อง สิงโตกับสุนัขจิ้งจอกและกวาง

มีสิงโตตัวหนึ่งป่วยและกำลังพักผ่อนอยู่ในถ้ำ

มีสิงโตตัวหนึ่งป่วยและกำลังพักผ่อนอยู่ในถ้ำ

เจ้าสิงโตตัวนี้เข้ากันได้ดีกับเจ้าสุนัขจิ้งจอก

สิงโตก็เลยขอความช่วยเหลือจากสุนัขจิ้งจอกเมื่อเขาเข้ามาในถ้ำ

สิงโต

“เพื่อรักษาอาการของข้า เจ้าสามารถไปล่อกวางในป่าแล้วพามาที่นี่ได้ไหม? ข้าปรารถนาอยากกินไส้และหัวใจของกวาง”

สุนัขจิ้งจอกจึงได้ออกไปหากวาง

ไม่นาน เขาก็พบกวางตัวหนึ่งกระโดดไปมาอยู่ในป่า

สุนัขจิ้งจอกพบกวางตัวหนึ่งกระโดดไปมาอยู่ในป่า

สุนัขจิ้งจอกได้เข้าไปหากวางและพูดว่า

สุนัขจิ้งจอก

“ข้าจะบอกอะไรบางอย่าง ราชาสิงโตของพวกเรากำลังป่วยหนัก และเจ้าสิงโตก็พิจารณาแล้วว่าใครควรจะเป็นราชาหลังจากที่เขาตาย”

สุนัขจิ้งจอก

“เจ้าหมูป่าก็โง่ และเจ้าหมีก็ขี้เกียจ เจ้าเสือดาวอารมณ์ร้อน และเจ้าเสือก็เจ้ากี้เจ้าการ เจ้ากวาง ในทางกลับกัน เจ้าเป็นคนดีและมีเขาสูงใหญ่มั่นคง เจ้ารู้ว่าข้ากำลังพยายามจะพูดอะไร ใช่ไหม?”

สุนัขจิ้งจอก

“สิงโตได้เลือกเจ้าให้เป็นราชาตัวต่อไป ถ้าเจ้าอยากจะเป็นราชาก็รีบไปหาเจ้าสิงโตโดยทันที”

เมื่อได้ฟังจากสุนัขจิ้งจอกแล้ว เจ้ากวางก็ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

จากนั้นเขาก็ได้ตามสุนัขจิ้งจอกไปถ้ำที่สิงโตอาศัยอยู่

ทันใดนั้น สิงโตพยายามโจมตีเจ้ากวาง แต่ก็ได้แค่กัดฉีกหูของกวาง

สิงโตพยายามโจมตีเจ้ากวาง

เจ้ากวางจึงรีบวิ่งหนีกลับไปที่ป่า…

สิงโต

“เจ้าช่วยอะไรข้าหน่อยได้ไหม? เจ้าช่วยพากวางตัวนั้นมาที่นี่อีกครั้งได้ไหม?”

สุนัขจิ้งจอก

“โอ เจ้ากำลังทำให้ข้ามีปัญหาอย่างมาก แต่ก็ได้ ข้าจะจัดการเอง”

เหมือนสุนัขล่าเหยื่อ เจ้าสุนัขจิ้งจอกตามรอยกวางไปและกำลังคิดว่าเขาจะหลอกกวางอีกได้อย่างไร

ระหว่างทางสุนัขจิ้งจอกได้วิ่งเข้าไปหาคนเลี้ยงแกะ

สุนัขจิ้งจอกได้วิ่งเข้าไปหาคนเลี้ยงแกะ

สุนัขจิ้งจอก

“ท่านเห็นเลือดกวางแถวนี้ไหม?”

สุนัขจิ้งจอกถาม

คนเลี้ยงแกะ

“โอ้ ฉันเห็นมันในถ้ำในป่าตรงนั้น”

สุนัขจิ้งจอกมุ่งหน้าไปที่นั่นและทักทายเจ้ากวางที่กำลังพักผ่อนอย่างสงบ

กวางโกรธมากและพูดด้วยขนลุกชัน

กวางโกรธมากและพูดด้วยขนลุกชัน

กวางโกรธมาก

“เจ้า เจ้าจิ้งจอกเลวทราม เจ้าหลอกข้าไม่ได้อีกแล้ว ถ้าเจ้าเข้าใกล้ข้า เจ้าตายแน่ ไปหลอกลวงผู้ที่ไม่รู้ว่าเจ้าเลวแค่ไหนโน้น บอกพวกเขาว่าพวกเขาจะได้เป็นพระราชา”

จากนั้นสุนัขจิ้งจอกก็พูดว่า

สุนัขจิ้งจอก

“เจ้ามันขี้ขลาดเหมือนไก่?”

สุนัขจิ้งจอก

“อย่าสงสัยเราแบบนี้เลย ราชาสิงโตเข้าใกล้หูของเจ้าก็เพื่อบอกวิธีเตรียมจิตใจให้สมบูรณ์เมื่อเจ้ากลายเป็นราชา…”

สุนัขจิ้งจอก

“แต่เจ้าก็ไม่สามารถทนได้แม้ว่าเจ้าสิงโตป่วยจะทำแค่รอยขีดข่วนให้เจ้าเล็กน้อยเท่านั้น ราชาสิงโตโกรธความขี้ขลาดของเจ้า…”

สุนัขจิ้งจอก

“และตอนนี้เขาบอกว่าเขาจะเลือกหมาป่าเป็นราชา มันจะเลวร้ายมากสำหรับเรา ถ้าเจ้าหมาป่าจอมโหดได้กลายเป็นราชา มากับข้าเถอะ ราชาสิงโตไม่ทำร้ายเจ้าหรอก ข้ายืนยันได้”

สุนัขจิ้งจอกพูดคุยให้กวางไปหาสิงโตอีกครั้ง

ทันทีที่กวางเข้าไปในถ้ำ สิงโตก็พูดขึ้นว่า

กวางเข้าไปในถ้ำ

สิงโต

“ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปอีกแล้ว”

จากนั้นเขาก็กินตั้งแต่กระดูกจนถึงลำไส้ของกวาง

สุนัขจิ้งจอกกำลังเฝ้าดูอยู่ข้างๆพวกเขา

ทันใดนั้นหัวใจของกวางร่วงลงมาแทบเท้าของเขา

จากนั้นเขาก็กินตั้งแต่กระดูกจนถึงลำไส้ของกวาง

สุนัขจิ้งจอกรีบเก็บมันขึ้นมากินเพราะคิดว่าสมควรได้รับหลังจากทำงานหนักเพื่อสิงโต

สิงโตเคี้ยวกินลำไส้ไปแล้ว แต่ก็หาหัวใจกวางไม่เจอ

สิงโต

“หัวใจของกวางอยู่ไหน?”

สิงโตมองหามันอย่างกระตือรือร้น

สุนัขจิ้งจอกออกห่างจากสิงโตและพูดว่า

สุนัขจิ้งจอก

“กวางตัวนี้ไม่มีหัวใจจึงไม่มีประโยชน์ที่จะมองหามัน
ถ้ากวางมีหัวใจ เขาจะไม่มาที่ถ้ำสิงโตซ้ำเป็นครั้งที่สอง”


คติสอนใจ เรื่อง สิงโตกับสุนัขจิ้งจอกและกวาง

เรื่องนี้บอกเรารู้ว่า ถ้าคุณเป็นคนจอมบงการจนเกินไป คุณอาจไม่สามารถตรวจสอบสิ่งต่างๆ และ ไม่ทันสังเกตเห็นอันตรายที่ใกล้เข้ามาได้


ดูนิทานเรื่องอื่น

คติสอนใจ นิทานอีสป กระต่ายกับเต่า : แม้ว่าคนๆหนึ่งจะมีความสามารถ แต่หากไม่มีความกระตือรือร้นก็อาจเป็นผลเสียต่อตนเองได้ ในทางกลับกัน แม้คนๆหนึ่งจะไม่มีความสามารถ แต่ความจริงจังและความอดทนอาจเอาชนะคนเก่งได้

คติสอนใจ นิทานอีสป กระต่ายกับกบ : เรื่องราวนี้แสดงให้คุณเห็นว่า คนที่ไม่มีความสุขมักจะรู้สึกโล่งใจเมื่อมองเห็นคนที่แย่กว่าที่เราเป็นอยู่

คติสอนใจ นิทานอีสป เด็กเลี้ยงแกะ : ไม่มีใครเชื่อคนโกหก แม้ว่าต่อมาเขาจะพูดความจริงก็ตาม

คติสอนใจ นิทานอีสป ชายผู้ทำลายรูปปั้น : นิทานเรื่องนี้สอนให้เรารู้ว่า คนใจร้ายจะไม่ให้อะไรเราเลยถึงแม้ว่าเราจะทำดีกับเค้าเท่าใด ในทางกลับกันถ้าคุณปฏิบัติตัวต่อเค้าอย่างเข้มงวดคุณก็จะได้รับรางวัล

คติสอนใจ นิทานอีสป กบสองตัว : สิ่งเหล่านี้ อาจเกิดขึ้นกับเราได้ : พวกเราที่รู้สึกว่างานของเราไม่น่าสนใจ แต่ไม่มีความกล้าพอที่จะย้ายใหม่ ก็ต้องสูญเสียชีวิตไปกับสิ่งเหล่านั้น

บทความที่เกี่ยวข้อง

นิทานที่เกี่ยวข้อง