นิทานอีสป นักเดินทางที่ชื่อว่าไดโอจีเนส

ไดโอจีเนสเป็นนักปรัชญาชาวกรีกที่เก่งในการพูดอย่างชาญฉลาดและเยาะเย้ยถากถาง

วันหนึ่งขณะที่เขากำลังเดินเที่ยวบนเขาได้เจอกับริมฝั่งแม่น้ำ

แม่น้ำถูกท่วมเกือบหมด

เขารู้สึกสิ้นหวังและยังคงยืนอยู่ที่ริมฝั่ง

ในระหว่างนั้นมีชายคนหนึ่งซึ่งอาศัยอยู่ใกล้แม่น้ำ ได้เข้ามาช่วยเหลือนักเดินทางด้วยการแบกพวกเขาข้ามแม่น้ำเพื่อหาเลี้ยงชีพ

เขาเห็นไดโอจีเนสที่มองดูการสูญเสียในครั้งนี้ เขาจึงเข้าไปหาไดโอจีเนสและ

วางไดโอจีเนสบนไหล่

ชายคนนั้นอุ้มไดโอจีเนสข้ามแม่น้ำอย่างเมตตา

หลังจากพาข้ามแม่น้ำอย่างปลอดภัย ไดโอจีเนสต้องการให้รางวัลชายคนนี้

แต่เขาไม่สามารถคิดอะไรได้เพราะเขายากจนเกินไป

“โอ้ ถ้าฉันไม่ยากจนเกินไปฉันสามารถตอบแทนผู้ชายคนนี้ได้โดยไม่ต้องมีความยับยั้งชั่งใจเลย”

เขาพูดกับตัวเองและเริ่มไตร่ตรองว่า

“ฉันจะแสดงความขอบคุณต่อเขาได้อย่างไร”

ขณะที่เขาครุ่นคิด

ชายคนนั้นพบนักท่องเที่ยวอีกคนที่อีกฟากหนึ่งของริมฝั่งแม่น้ำและเดินเข้าไปหาเขา

ชายคนนั้นวางนักเดินทางอีกคนไว้บนไหล่และอุ้มเขาข้ามแม่น้ำในลักษณะเดียวกัน

เมื่อเห็นชายคนนั้นช่วยเหลือนักเดินทางอีกคน ไดโอจีเนสจึงเข้าไปหาชายคนนั้นและพูดว่า

“ฉันไม่รู้สึกอยากตอบแทนคุณอีกต่อไป ฉันคิดว่าคุณทำดีกับฉันเพราะคุณสังเกตว่าฉันเป็นไดโอจีเนส แต่จริงๆแล้วคุณทำในสิ่งที่คุณทำเพราะมันเป็นงานอดิเรกของคุณ”