นิทานอีสป ฤดูหนาวกับฤดูใบไม้ผลิ

“เมื่อคุณแสดงตัวออกมา มนุษย์เริ่มกระสับกระส่าย…”

“พวกเขาออกไปที่ทุ่งนาและป่า เพื่อเลือกดอกไม้และนำเอาดอกลิลลี่และดอกกุหลาบมาสวมใส่ผม…”

“บ้างก็ออกทะเลและไปต่างประเทศด้วยซ้ำ ทุกคนพากันออกไปข้างนอก และไม่คิดถึงเรื่องลมหรือฝน
ส่วนฉันเป็นเหมือนราชาที่น่าเกรงขาม ไม่เหมือนกับคุณ ฉันจะไม่ปล่อยให้มนุษย์เห็นท้องฟ้า แต่ให้พวกเขาเฝ้าดูพื้นดินและทุกย่างก้าว
ฉันจะทำให้พวกเขาสั่นสะท้านด้วยความกลัว…”

“คนจะยอมแพ้และจะอยู่ในบ้านทั้งวัน”

“นั่นคือเหตุผลที่มนุษย์มีความสุขเมื่อคุณจากไป”